Gumowy pionier z Wimpassing
Był rok 1850, gdy w austriackim miasteczku Wimpassing na zachodzie Austrii ruszyła pierwsza na Starym Kontynencie produkcja gumowego asortymentu. Dla porównania, dodajmy, że w tamtych czasach samochód kojarzył się jeszcze co najwyżej z pojazdem parowym Nicolasa-Josepha Cugnota. W 1850 roku Levi Strauss uszył pierwszą parę swoich słynnych potem dżinsów, a w Polsce rozpoczęła się budowa fortyfikacji dookoła kopca Kościuszki. Opony samochodowe, podobnie, jak same samochody pozostawały wtedy jeszcze co najwyżej w sferze dalekich planów, o ile nie śmiałych marzeń.
Od 26 lat istniała natomiast firma nazwana potem Semperit. Jej historia sięga 1824 roku, gdy Johann Nepomuk Reithoffer, absolwent Sorbony zajął się wytwarzaniem wodoodpornych ubrań. Jego przedsiębiorstwo systematycznie się rozwijało, by w 1890 roku zadebiutować na wiedeńskiej giełdzie papierów wartościowych. Sześć lat później wybudowała została druga fabryka materiałów gumowych w austriackim mieście Traiskirchen. W niej u progu dwudziestego wieku firma uruchomiła produkcję pierwszych opon do samochodów osobowych. 
Goliat na śnieg
Wchodząc na coraz bardziej konkurencyjny rynek ogumienia samochodowego, potrzebna była dobrze brzmiąca nazwa. Jej pomysłodawcy odwołali się do łaciny. Wykorzystali hasło „semper it”, które można przetłumaczyć jako: „zawsze biegnąc”, „zawsze w drodze”. Od 1906 roku firma istniała już pod szyldem Semperit. Oprócz opon samochodowych i rowerowych, austriackie przedsiębiorstwo od początku próbowało jak najmocniej zdywersyfikować swoją działalność. Produkowała między innymi buty, części wykorzystywane w przemyśle i lateksowe rękawiczki. Dla lepszej organizacji pracy poszczególnych działów Semperit, w 1912 roku powołana do życia została Grupa Semperit zrzeszająca wszystkie sekcje firmy.
Opony marki Semperit od pierwszych modeli testowane były w ciężkich, alpejskich warunkach. Gdy popyt na rynku i postęp w przemyśle motoryzacyjnym wymógł rozróżnienie ogumienia zimowego i letniego, w 1936 roku austriacka marka zaprezentowała pierwszą oponę przeznaczoną właśnie do jazdy po śniegu. Dumnie nazwano ją „Goliath”.
Do Polski i 117 innych krajów świata
W 1956 roku Semperit rozpoczął produkcję opon bezdętkowych. W tym samym czasie produkowała też słynne opony rowerowe z białymi ściankami wykorzystywane w jednośladach marki Sears & Roebuck. Kolejny model opon, tym razem z kolcami, nazwany „M+S 181” również odniósł wielki sukces. W 1967 roku, po kilkunastu miesiącach badań, oferta Semperit powiększa się o oponę radialną. W latach sześćdziesiątych ogumienie austriackiej marki było eksportowane do 118 krajów świata. Dodajmy, że w okresie międzywojennym przedsiębiorstwo z Wimpassing prężnie działało też w Polsce - w Krakowie istniały wtedy Polskie Zakłady Gumowe „Semperit”.
Pod „contynentalnymi” skrzydłami
Macierzysta fabryka firmy w Traiskirchen została gruntownie zmodernizowana w 1984 roku, modernizacja nie ominęła też procesów produkcji. Jak się później okazało, było to tylko przedsmakiem dalszych zmian. Kilka miesięcy później sektor Semperit Reifen AG zajmujący się wytwarzaniem opon został oddzielony od całej grupy Semperit AG, zaś w 1985 roku został przejęty przez niemiecki koncern Continental AG.
Premierowym produktem Semperit po przejściu pod skrzydła giganta z Hanoweru była pierwsza opona kierunkowa nazwana „M+S-H, Direction Grip M728”. Rok później gamę ogumienia kierunkowego uzupełniła zimowa opona „Top-Grip SLG M729”. Model ten szybko zdobył miano najlepiej sprzedającej się opony w zimowym asortymencie firmy. Doskonałe wyniki testowe, a także dobry odbiór na rynku charakteryzowały też następny model „Direction-Grip M828”. W kolejnych latach oferta Semperit sukcesywnie się rozszerzała, w czym niezbędny był wspólny potencjał badawczy marki oraz jej niemieckiego właściciela.
Obecnie w zakładach i laboratoriach Semperit pracuje blisko siedem tysięcy osób. Roczne obroty firmy przekraczają pół miliarda euro.