Historia opon Ceat

Ceat, a właściwie C.E.A.T., to skrót od Cavi Electrici Affini Torino, czyli Kable Elektryczne i Podobne Produkty z Turynu. Początki firmy sięgają 1924 roku, kiedy to w rzeczonym Turynie założył ją dr Virginio Bruni Tedeschi. Początkowo było to małe rodzinne przedsiębiorstwo produkujące kable telefoniczne i sieci trakcyjne. Tak było mniej więcej do czasów powojennych, gdy kryzys, który przetoczył się przez Europę dotknął wiele potężnych graczy w wielu dziedzinach przemysłu. Tak było też na rynku oponiarskim, a co postanowili wykorzystać ludzie tacy, jak dr Tedeschi. Jego firma szybko wkroczyła w tę branżę, zaczęła produkować nie tylko opony, ale i tekstylia. Wtedy też zmieniła się jej nazwa – na Ceat Tyres.

Ogumienie marki Ceat pojawiło się nawet w słynnych włoskich wyścigach, a korzystający z niego kierowcy odnosili sukcesy nawet w zawodach zagranicznych. Tedeschi wiedział jednak, że oponiarscy giganci, którzy ucierpieli w wyniku wojny, prędzej czy później podniosą się z gruzów i wrócą do swojej przedwojennej kondycji. Stąd pomysł o zagranicznej ekspansji w chwili, gdy Ceat miał takie możliwości. Następcy Tedeschiego (między innymi jego zięć Angelo Ricciardi) ukierunkowali swoją politykę na Indie, co z czasem okazało się wyjątkowo trafnym posunięciem.

Pierwszym krokiem było uruchomienie tam fabryki, ale zanim do tego doszło, pracownicy włoskiej firmy musieli wszystko zaczynać od podstaw: rekrutację załogi, następnie transporty maszyn, które przypływały nie tylko z Włoch ale i Niemiec oraz Stanów Zjednoczonych. Potem transfer technologii. 22 lutego 1960 roku pierwsza opona marki Ceat wyjechała z zakładu w miejscowości Bhandup. Wtedy była to właściwie rolnicza wioska, w której Ceat kupił teren o powierzchni 124 tys. metrów kwadratowych. To dzięki tej inwestycji biedny Bhandup zaczął się zmieniać, a fabryka stała się głównym pracodawcą w okolicy. Już w pierwszym roku funkcjonowania, zakład dał zatrudnienie dwustu robotnikom. Do końca 1960 roku powstało w nim ponad 45 tys. opon. W Indiach Ceat jeszcze przed finalizacją inwestycji, zawarł ważny sojusz z lokalnym gigantem, koncernem Tata Group. Zapewniał on harmonijny rozwój i pewne źródło zbytu opon na tamtejszym rynku. Dodajmy, że spółka Ceat Tyres of India Limited faktycznie rozpoczęła swoją działalność 10 marca 1958 roku.

W 1970 roku firma dowodzona wtedy przez potomka i spadkobiercę Virginio, Alberto Tedeschiego (ojczyma Carli Bruni, słynnej modelki i żony prezydenta Francji, Nicolasa Sarkozy’ego) została sprzedana włoskiemu gigantowi, z którym kiedyś udanie konkurowała. Ceat trafił w ręce Pirelli. Za cenę ograniczenia niezależności spółka zyskała między innymi dostęp do nowych technologii, wejście w ogólnoświatową sieć sprzedaży oraz możliwość korzystania z globalnych kampanii reklamowych. Ceat zaczął produkować nie tylko opony do samochodów i motocykli, ale też ogumienie do ciężkich maszyn przemysłowych i rolniczych. Mariaż Ceat i Pirelli w nienaruszonej formie trwał dokładnie dwanaście lat (do dziś trwa współpraca obu firm). W 1982 roku indyjska filia firmy została przejęta przez koncern RPG Enterprises, jeden z najpotężniejszych konglomeratów w tej części Azji. RPG wykupił nie tylko fabryki, ale i prawa do logo i nazwy, którą zresztą kilka lat później zmienił na Ceat Limited. Kolejnym celem było stworzenie oddziału firmy na Sri Lance – do dziś działają tam dwie fabryki i centrum badań Ceat Ltd.

Obecnie Ceat to jeden z największych producentów opon na Półwyspie Indyjskim, dysponujący 17 fabrykami, w których zatrudnionych jest ponad sześć tysięcy pracowników. Co roku produkują oni ponad sześć milionów opon, które eksportowane są do 110 krajów całego świata. Siedziba firmy mieści się w Bombaju, ale regionalne biura rozmieszczone są w 34 innych państwach. Ceat produkuje ogumienie dla takich producentów, jak Honda, Kinetic, TVS (motocykle), Piaggio, Bajaj, Mahindra & Mahindra (skutery), Tata, Maruti (samochody) czy Caterpillar (maszyny budowlane i górnicze). Co zrozumiałe, większość firm oponiarskich najchętniej promuje się w sportach samochodowych: od wyścigów przez rajdy, a skończywszy na dyscyplinach motorowego ekstremum. Ceat nie stroni od udziału w tych zmaganiach (choćby słynnym rajdzie w Delhi), ale najbardziej znany jest ze swojego zaangażowania w narodową dyscyplinę Hindusów, a mianowicie krykieta. Od lat firma przyznaje nagrody dla najlepszych zawodników na świecie biorących udział w rywalizacji międzynarodowej. W ubiegłym roku szefowie Ceat mogli z dumą wręczyć to wyróżnienie swojemu rodakowi. Jeśli nikomu nie mówi nic nazwisko Gautama Gambhira, to objaśniamy, że to najlepszy krykiecista świata w rankingu Ceat z 2009 roku.