Historia opon Yokohama

Działalność Yokohama Rubber dzieli się na dwa podstawowe segmenty. Przeczytaj i dowiedz się więcej o rozwoju japońskiej firmy.

Pierwszy segment - Tire Group, który odpowiada za ponad 70 procent całkowitej sprzedaży i podzielona jest na trzy kategorie rynkowe: oryginalny sprzęt, opony zamienne oraz opony na eksport. Drugi - Multiple Business Group, który zajmuje się wszystkim, co niezwiązane z oponami, czyli gumowymi wyrobami przemysłowymi i inżynieryjnymi, takimi jak paski, węże, folie, pokrycia, a nawet artykuły sportowe. Przez większy okres swojego istnienia firma skupiała się głównie na rynku krajowym, jednak intensywna konsolidacja światowego przemysłu oponiarskiego i gumowego skłoniła ją do geograficznego rozszerzenia działalności pod koniec XX wieku. Te międzynarodowe działania, połączone z dużym naciskiem na badania i rozwój, dzięki którym powstawać mogą ciągle nowe produkty, umocniły pozycję firmy wśród światowej konkurencji.

Początki Yokohamy

Utworzona w roku 1917, jedna z wielu japońskich firm przemysłowych, które powstały na skutek otwarcia się Japonii na świat zewnętrzny pod koniec XIX wieku, Yokohama Rubber rozwinęła się w latach 20-tych XX wieku, dzięki odnalezieniu nisz w rozwijającej się japońskiej infrastrukturze przemysłowej, potrzebującej innowacji. Największym sukcesem firmy w tamtym okresie była produkcja opony kordowej, która weszła na rynek w 1921 roku i stała się podstawą do dalszego rozwoju firmy. Opony wcześniej używane w Japonii były zwykle wykonane z tkaniny - głównie z płótna. Hamatown Cord firmy Yokohama, pierwsza opona kordowa sprzedawana w Japonii, była trzy razy bardziej wytrzymała od opon z tkaniny i szybko zyskała popularność na japońskich drogach. W tym samym czasie firma zajmowała się też opracowywaniem produktów z zakresu systemów przemysłowych, wykorzystując gumę do udoskonalenia wydajności taśmociągów używanych w przędzalnictwie i innych rodzajach przemysłu. W roku 1921 firma rozpoczęła wprowadzanie na rynek gumowych pasów transmisyjnych z przyciętymi krawędziami, które szybko zastąpiły skórzane pasy w wielu dziedzinach przemysłu oraz kontynuowała ulepszanie technologii produkcji pasów, wypuszczając w 1929 roku pierwszy w Japonii pas typu V, który charakteryzował się zwiększoną giętkością i lepszym przenoszeniem.

Te wczesne działania zapewniły podstawę do rozwoju w latach 30-tych, kiedy to szybko rozwijająca się gospodarka Japonii stworzyła duże zapotrzebowanie na produkty gumowe, stosowane w samochodach i różnych rodzajach przemysłu.Yokohama opracowała opony balonowe, zaprojektowane specjalnie z myślą o zapobieganiu problemom z przegrzaniem - ogromne opony do ciężarówek, opony z rzeźbą bieżnika w kształcie litery Y oraz, podążając za modą zapoczątkowaną w Stanach Zjednoczonych, opony z kolorowymi bokami. W roku 1930 firma stworzyła miękkie gumowe wyłożenie, stosowane w przemyśle chemicznym, chroniące metale przed korozją i nieszczelnością, a ponadto wyprodukowała twardą gumową podporę, chroniącą śrubowe wały napędowe statków. Przełomowy moment w rozwoju Yokohama Rubber miał miejsce w roku 1935, kiedy to zaczęła zaopatrywać w opony największych Japońskich producentów aut - Nissana i Toyotę - stając się tym samym jedną z najważniejszych japońskich firm produkujących wyroby z gumy. Rosnące uznanie dla firmy skłoniło Ministerstwo Domu Cesarskiego do złożenia zamówienia na zestaw opon do samochodu japońskiego cesarza; umowa obejmowała półtora roku testów i tworzenia, a zakończyła się produkcją 24 opon. Firma weszła na rynek międzynarodowy w roku 1934, w którym to opatentowała, w Japonii i Stanach Zjednoczonych, pojedyńczy wąż do zalewania oleju, a niedługo potem, w roku 1936, pierwszy wyprodukowany w Japonii przewód hamulca hydraulicznego do samochodów. W roku 1939 firma dokonała największego dotychczas kroku w rozwijającym się przemyśle gumowym syntetycznym, wytwarzając swoją pierwszą syntetyczną gumę.

Yokohama - II Wojna Światowa i powojenna dywersyfikacja

Wybuch II Wojny Światowej skłonił Yokohama Rubber do rozpoczęcia produkcji części do samolotów - obszaru, z którym nie miała wcześniej do czynienia oraz, w roku 1941, ogniw paliwowych, giętkich przewodów rurowych i opon na potrzeby japońskiej armii oraz myśliwców marynarki wojennej Zero i Hayabusa. Ogromne zapotrzebowanie na te produkty w czasie wojny skłoniło w 1944 roku firmę Yokohama do otwarcia nowej fabryki w Mie w celu zwiększenia produkcji opon do samolotów wojskowych. Rozpaczliwe zapotrzebowanie na części do pojazdów i części przemysłowe w powojennej, osłabionej gospodarczo Japonii wpłynęło na decyzję otwarcia kolejnej fabryki w Mishima w roku 1946. Obie te fabryki pozostały najważniejszymi elementami sieci produkcyjnej Yokohamy aż do początku lat 90-tych ubiegłego stulecia.

Jak wiele obszarów japońskiej gospodarki, przemysł gumowy mocno rozwinął się w latach 50-tych, po Wojnie Koreańskiej, dzięki zapotrzebowaniu armii Stanów Zjednoczonych na produkty militarne. Pozwoliło to Yokohama Rubber, która weszła na giełdę tokijską w roku 1950, na zwiększenie swojego udziału w rynku produktów lotniczych, poprzez rozpoczęcie produkcji opon lotniczych z kordu nylonowego w 1955 roku, a w ciągu dwóch kolejnych lat lotniczych ogniw paliwowych, węży oraz samouszczelniających złączek, odpowiadając tym samym na zapotrzebowanie Stanów Zjednoczonych w zakresie militarnym. W roku 1957 Yokohama rozpoczęła produkcję i wprowadziła na rynek opony do odrzutowców. Wraz z rozszerzeniem produkcji części do samolotów, firma kontynuowała proces tworzenia i wprowadzania na rynek coraz to nowych opon samochodowych, wśród których znalazły się wprowadzone w latach 50-tych opony z kordów wiskozowych, pierwsze w Japonii opony bezdętkowe, opony z kauczuku butylowego, opony śniegowe i opony z kordów nylonowych. Ponadto, firma stworzyła całoroczne opony Hamaking, podstawowy projekt szeroko stosowany w japońskich autobusach i ciężarówkach na początku lat 90-tych. Firma rozpoczęła też wprowadzanie na rynek swoich pierwszych opon z gumy syntetycznej.

Jeśli chodzi o stronę przemysłową, lata 50-te to okres produkcji coraz większej ilości części, między innymi pierwszych w Japonii kordowych taśmociągów, wykorzystujących kord w izolacji gumowej zamiast płóciennej, materiału wykorzystywanego w formie walcowników w hutach stali, amortyzatorów pneumatycznych dla Instytutu Badań Technicznych Japońskiej Kolei Państwowej, pneumatycznych zderzaków gumowych, wykorzystywanych przez statki w dokach, nakrętek, które nie obluzowują się na skutek wstrząsów oraz opartych na kauczuku klejów do okładzin szczęk hamulcowych. Wzrost zakresu i ilości wytwarzanych produktów wspomagany był wzrostem zdolności produkcyjnej, uzyskanym dzięki dwóm nowym, dużym fabrykom Yokohama Rubber, otwartym w Ageo w roku 1950 i Hiratsuka w roku 1952.

Yokohama - dalsza dywersyfikacja w latach 60-tych

Pomimo rozwoju w obszarach produktów przemysłowych i części do samolotów, największą częścią działalności Yokohama Rubber pozostały opony do samochodów. W latach 60-tych firma ruszyła naprzód z kilkoma nowościami, które umocniły jej pozycję jako jednego z najlepszych producentów opon w dynamicznie rozwijającej się gospodarce japońskiej, z przeciętnym wzrostem około 10 procent rocznie. Firma rozpoczęła wprowadzanie na rynek całostalowych opon radialnych do ciężarówek i autobusów, opon okolcowanych, opon do samochodów wyścigowych, opon radialnych do samochodów osobowych i opon bezdętkowych. W zakresie lotnictwa, Yokohama wygrała przetarg na dostarczanie opon do odrzutowców Boeing 727 All Nippon Airways Co. Ltd. Umowy militarne ze Stanami Zjednoczonymi nadal pozostawały istotną częścią interesów firmy, skłaniając ją do opracowania mas uszczelniających do samolotów oraz teflonowych przewodów lotniczych i przewodów rurowych. Firma stworzyła także nowe rodzaje ogniw paliwowych, opon, zestawów rur i węży, dodatkowych zbiorników paliwowych, koców izolacyjnych i odladzaczy dla nowo powstałego samolotu odrzutowego oraz, w roku 1970, wypełniacz ulowy i kleje konstrukcyjne wykorzystywane w lotnictwie.

Dywersyfikacja Yokohamy w stronę innowacyjnych produktów przemysłowych była kontynuowana w latach 60-tych, kiedy to firma wprowadziła więcej rodzajów taśmociągów, w tym taśmy nylonowe i ognioodporne, gumowe spoiny drogowe mające zastąpić istniejące spoiny metalowe, gumowe wykładziny stosowane w sprzęcie z zakresu energii jądrowej oraz gumowe ogrodzenia wykorzystywane na stadionach sportowych. Firma wyprodukowała także wstrząsoodporne złączki rurowe do okrętów podwodnych, podwodne dźwiękoszczelne materiały do okrętów wojennych, gumowe rękawy do bagrowania, węże wysokociśnieniowe, zbiorniki do przewozu cieczy, wykładzinę do impregnacji wodoodpornej dróg oraz opracowała nowe materiały do wykorzystania w formie mas uszczelniających i środków smarnych. Te osiągnięcia, oparte na nieustających badaniach, we wszystkich trzech głównych obszarach działalności Yokohama Rubber pozwoliły firmie na wyniesienie znacznych korzyści z nieprzerwanego rozwoju przemysłowego Japonii. Yokohama nigdy nie pozostała firmą wyłącznie oponiarską i do roku 1970 umocniła swoją pozycję jako duża grupa przemysłowa, oferująca produkty dla wielu dziedzin gospodarki. Otwarcie nowej fabryki w Shinshiro w roku 1964 zwiększyło zdolność produkcyjną firmy, pozwalając na utrzymanie dotychczasowej wszechstronności, a otwarcie biura Yokohama Rubber w Stanach Zjednoczonych w roku 1969 i oddziału w Kanadzie w roku 1970 były pierwszymi krokami firmy zmierzającymi w stronę geograficznego i przemysłowego rozwoju.

Yokohama - innowacje w zakresie opon i poszerzenie oferty przemysłowej w latach 70-tych

Zwiększenie sprzedaży wszystkich głównych linii produktów Yokohamy skłoniło firmę do rozpoczęcia realizacji potężnego programu inwestycyjnego na początku lat 70-tych, który obejmował między innymi otwarcie dwóch nowych fabryk przeznaczonych do określonych celów. Fabryka Ibaraki, otwarta w roku 1973, miała za zadanie produkować przewody hydrauliczne, a fabryka Onomichi, która rozpoczęła pracę w roku 1974, specjalizowała się w produkcji dużych opon terenowych off-road. Firma wciąż umacniała się we wszystkich trzech obszarach produkcji, opracowując nowe rozwiązania dla przemysłu oponiarskiego, produkując opony radialne ze stalowym opasaniem do samochodów osobowych, opony radialne na błoto i śnieg oraz inne opony off-road, aluminiowe koła oraz ulepszając rodzaj gumy wykorzystywany w produkowanych przez siebie oponach. W latach 70-tych Yokohama Rubber kontynuowała poszerzanie oferty wyrobów przemysłowych, produkując: gumowe bariery ochronne autostrad, gumowe osłony zapobiegające przywieraniu wąsonogów do statków, konstrukcyjny materiał warstwowy o budowie plastra miodu, nowe typy węży, gumowe torby do ropy rozlanej na morzu, materiał do wykładania kortów tenisowych i bieżni odporny na zmiany pogodowe, kleje topliwe, pomieszczenia dźwiękoszczelne, odporne na wstrząsy i dźwiękoszczelne materiały do budowy pianin, wodoszczelne podłogi do ładowni statków i wiele innych produktów. W tym samym czasie poszerzała się również działalność w obszarze lotnictwa: nadal produkowane były ogniwa paliwowe, układy rurowe i inne przedmioty stworzone przez firmę podczas dwóch wcześniejszych dekad, udoskonalano też starsze projekty i wprowadzano nowe produkty. W roku 1972 firma wyprodukowała elektryczne urządzenie, zapobiegające obladzaniu łopat wirnika helikopterów i odporne na uszkodzenia ogniwa paliwowe do samolotów, a w kolejnych latach wprowadziła dalsze udoskonalenia w zakresie koców izolacyjnych, płyt o konstrukcji plastra miodu i prepregów – półstałych materiałów złożonych z impregnowanych żywicą wzmacniających włókien, wykorzystywanych do produkcji części nośnych samolotów, które muszą być lekkie i mocne. Yokohama rozpoczęła również produkcję sprzętu do rakiet, między innymi wymienników ciepła i miechów. Firma kontynuowała dywersyfikację przemysłową w roku 1983, kiedy to zaangażowała się w produkcję przedmiotów sportowych we współpracy z dziesięcioma producentami specjalizującymi się w wytwarzaniu sprzętu sportowego.

Yokohama - wzrost konkurencji w latach 80-tych

Nagłe umocnienie się światowego przemysłu oponiarskiego i gumowego pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych XX wieku zmusiło Yokohamę do odejścia od dotychczasowej polityki skupiającej się głównie na rynku krajowym. Zasada brzmiała „kupuj albo bądź kupiony” na rynku, który skurczył się z 14 konkurentów dzielących między siebie trzy-czwarte światowej sprzedaży do “wielkiej trójki”: Goodyear, Michelin i Bridgestone – kontrolujących ponad połowę światowej sprzedaży opon. W odróżnieniu od światowej konkurencji, strategia Yokohamy stawiała na mniejsze spółki joint venture i związki między firmami ponad fuzje i przejmowanie firm, mimo, że stosowała i te strategie. W roku 1984 firma odłączyła swój oddział kanadyjski od działalności w Stanach Zjednoczonych, a w następnym roku kupiła 26 procent udziałów w malezyjskim przedsiębiorstwie oponiarskim - IT International - w transakcji obejmującej udzielanie malezyjskiej firmie pomocy technicznej przez Yokohamę. Dwa lata później uruchomiła w Stanach Zjednoczonych przedsiębiorstwo produkujące i sprzedające sprzęt samochodowy - Aeroquip Automotive - wspólnie z Yokohama Aeroquip Co. oraz Aeroquip Co. USA. W tym samym roku firma kupiła 10 procent udziałów w największej południowokoreańskiej firmie produkującej opony - Hankook Tyre Manufacturing Company, a w roku następnym rozpoczęła współpracę z Rubber Research Institute of Malaysia w celu opracowania technologii ekstrakcji i proszkowania do pozyskiwania użytecznych substancji z pozostałości gumy naturalnej.

W roku 1987 Yokohama ruszyła z projektem rozszerzenia działalności fabryki w Hiratsuka produkującej części do samolotów, rozpoczynając wytwarzanie dużych części silnikowych do rakiety H-11. Kupiła 40 procent udziałów w firmie produkującej płytki drukowane do maszyn przemysłowych - Togoshi Co. oraz podpisała umowę z amerykańska firmą Technical Wire Products Inc. na produkcję i sprzedaż produkowanych przez nią elektromagnetycznych materiałów antyfalowych w Japonii. Utworzyła również spółkę joint venture z inną amerykańską firmą - Morton Thiokol Inc. - w celu produkowania i sprzedaży poliuretanowych szczeliw do przednich szyb samochodów w Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku Yokohama zademonstrowała światu poziom swoich osiągnięć technicznych, rozwiązując umowy z kilkoma amerykańskimi i europejskimi producentami opon, oferującymi dotychczas firmie swoje doświadczenie techniczne.

Po wymianie akcji z inną japońską firmą z branży gumowej - Toyo Tyre and Rubber Co. - Yokohama zawiązała w roku 1988 spółkę joint venture z korporacją Marubeni w celu sprzedaży opon do samochodów osobowych oraz stalowych opon radialnych do ciężarówek i autobusów w Niemczech. W tym samym roku firma wykonała największy do tej pory krok na ogromny amerykański rynek opon, kiedy to w spółce joint venture z Toyo Tyre and Rubber oraz niemiecką grupą przemysłową Continental Aktiengesellschaft rozpoczęła budowę fabryki mającej produkować radialne opony do ciężarówek i autobusów w Stanach Zjednoczonych. Fabryka, umiejscowiona w Mount Vernon, Illinois, była przystosowana do produkcji maksymalnie 880 tys. opon rocznie. Yokohama wykonała jeszcze jeden ruch na rynek amerykański w roku 1989, kupując amerykańską firmę z branży gumowej - Mohawk Rubber Co. Ltd. - z fabryką opon w Virginii, fabryką gumowych produktów przemysłowych w Ohio oraz zakładami bieżnikującymi w Alabamie i Kalifornii, za około 150 milionów dolarów. Niedługo potem firma ogłosiła, że planuje wydać 200 milionów dolarów w ciągu następnych pięciu, sześciu lat na zwiększenie zdolności produkcyjnej fabryki. W tym samym roku Yokohama wzmocniła swój szturm na rynek amerykański, rozpoczynając swoją pierwszą telewizyjną kampanię reklamową i zawiązała spółkę joint venture z firmą Hankook w Korei Południowej na produkcję dętek i ochraniaczy opon. Prezes firmy, Kazuo Motoyama, podsumował kierunek działalności Yokohamy w roku 1989, mówiąc: „Nie mamy najmniejszej intencji pozostać lokalnym japońskim producentem opon”.

Yokohama w latach 90-tych - globalizacja, nacisk na badania i rozwój

Biorąc pod uwgę stosunkowo późne wejście na światowy rynek gumowy, Yokohama Rubber zastosowała taktykę szybkiego rozwoju, obejmującą zarówno nabywanie innych firm, jak i rozwój organiczny na początku lat 90-tych. Tylko w roku 1990, Yokohama kupiła 49 procent tajwańskiego wytwórcy gumowych węży - Shieh Chi Industrial Co., uruchomiła produkcję w Portugalii, podpisała 5-letnie porozumienie techniczne z kolejną południowokoreańską firmą - Bukdoo Chemical oraz podjęła pierwsze kroki zmierzające do rozpoczęcia eksportu motocyklowych opon radialnych do Brazylii. Firma planowała rozszerzenie z rynku azjatyckiego i północnoamerykańskiego na europejski, poprzez zakładanie fabryk i centrów dystrybucji na całym kontynencie. Wzmożona penetracja rynku azjatyckiego i wybrzeża Pacyfiku nastąpiła w wyniku podjęcia, w połowie dekady, nowych działań produkcyjnych na Filipinach i w Australii. Wraz z szybkim rozwojem geograficznym, Yokohama kontynuowała finansowanie programu badań i rozwoju. To pozwoliło na stworzenie nowych produktów w kilku obszarach, między innymi przewodzącego prąd, antystatycznego materiału na podłogi, płytki obwodu drukowanego, która rozprowadza ciepło lepiej niż konwencjonalne płytki, nowych prepregów do wykorzystania jako podstawowe elementy konstrukcyjne samolotów, nowych klejów do szyb samochodowych oraz pomieszczenia izolującego fale radiowe z gładkimi, płaskimi ścianami, które było odpowiedzią na zapotrzebowanie producentów sprzętu elektronicznego i urządzeń.

To geograficzne poszerzenie działalności firmy i zwiększenie liczby wytwarzanych produktów miało na celu przeciwstawienie się wciąż silnej konkurencji, szczególnie ze strony lidera rynku światowego Michelin, który to zapoczątkował wojnę cenową na początku lat 90-tych ubiegłego stulecia. Mając nadzieję na silne osłabienie rywali, francuska firma zaplanowała obniżki cen na czas zbliżającej się wtedy globalnej recesji. Wraz z wieloma konkurencyjnymi dla niej firmami, Yokohama doświadczyła spadającej sprzedaży i zysków w pierwszej połowie dekady. Dochody spadły z 441,4 miliardów jenów w roku 1991 do 379,4 miliardów jenów w roku 1994, a zysk netto spadł z 5 miliardów jenów do straty w wysokości 207 milionów jenów w roku 1993, zanim wzrósł ponownie do poziomu 2,1 miliarda jenów jeszcze podczas tego samego okresu. Zmiana daty zakończenia roku obrachunkowego w firmie skurczyła rok obrachunkowy 1995 do zaledwie 3 miesięcy (od 1 stycznia 1995 do 31 maja 1995).

Mimo tego, że sprzedaż w roku obrachunkowym 1996 (kończącym się 31 marca) wykazała pierwszy wzrost rok po roku na przełomie całej dekady, zysk netto utrzymał tendencję spadkową, spadając do 563 milionów jenów (5,3 miliona dolarów) od roku obrachunkowego 1994. Członkowie zarządu firmy winili za słabe rezultaty swoją filię w Stanach Zjednoczonych, Yokohama Tire Corp., która ucierpiała finansowo na skutek ponoszonych jednocześnie wysokich kosztów obsługi długu i wydatków na surowce. Reorganizacja działalności na terenie Stanów Zjednoczonych w połowie dekady miała na celu zwiększenie produkcji dzięki jednoczesnemu zwiększeniu zdolności produkcyjnej, wzmocnieniu dystrybucji i zmniejszeniu poziomów zatrudnienia.

Wydawało się, że w połowie dekady Yokohama pogodziła się ze swoją pozycją poza “wielką trójką” przemysłu. Zamiast skoncentrować się na walce o sprzedaż na niskomarżowym rynku oryginalnego sprzętu, przyszła strategia firmy obejmowała dalszy nacisk na badania i rozwój ze szczególnym zwróceniem uwagi na wysokomarżowe produkty niszowe. Istniało małe prawdopodobieństwo, że firma porzuci swoją główną działalność oponiarską, która obejmowała produkcję oryginalnych, zamiennych i specjalistycznych opon i wciąż stanowiła ponad dwie trzecie sprzedaży w połowie lat 90-tych, ale mimo to oczekiwała, że sprzedaż produktów niezwiązanych z oponami będzie rosła najszybciej w ostatnich latach XX wieku.

Yokohama - kalendarium

• 1917 (październik) - założona w Yokohamie w prefekturze Kanagawa jako wspólna inwestycja Yokohama Cable Manufacturing Co., Ltd. (teraz Furukawa Electric Co., Ltd.) i BF Goodrich, USA.
• 1919 - budowa Hiranuma Plant w Hiranumu, Jokohama.
• 1929 - budowa Yokohama Plant w okręgu Tsurumi, Jokohama.
• 1937 - zmiana nazwy handlowej opon i produktów przemysłowych na "Yokohama".
• 1944 - budowa Mie Plant.
• 1950 - kupno Mishima Plant od Meiji Rubber Manufacturing Co., Ltd.
• 1951 - ukończenie budowy Hiratsuka Plant.
• 1955 - uzyskanie praw patentowych do i podpisanie umowy sprzedaży z Aeroquip Corporation z siedzibą w Stanach Zjednoczonych.
• 1961 - ukończenie budowy nowej centrali głównej firmy Yokohama.
• 1963 - założenie Hama Chemical Co., Ltd. / Nazwa firmy zmieniona na Yokohama Rubber Co., Ltd.
• 1969 - ukończenie budowy Centrum Badawczego. / Założenie Yokohama Tire Corporation w Stanach Zjednoczonych.
• 1974 - rozpoczęcie operacji próbnych w Onomichi Plant. / Ukończony pierwszy etap budowy Ibaraki Plant i rozpoczęcie pracy.
• 1976 - założenie Yokohama Tyre Australia Pty Ltd.
• 1983 - założenie Sports Complex Co., Ltd.
• 1984 - założenie Yokohama Tire (Kanada) Inc.
• 1986 - ukończenie budowy obiektu do przeprowadzania kompleksowych testów opon D-PARC (Daigo Proving-Ground and Research Center).
• 1988 - założenie Yokohama Reifen GmbH. / Założenie Tokyo Hamatite Co., Ltd.
• Założenie GTY Tire Co., Ltd.
• 1989 - stworzenie toru do specjalistycznych testów zimowych T*MARY (Takasu Motoring and Researching Yard). / Kupno Mohawk Rubber Company, USA.
• 1991 - ukończenie budowy R&D Center RADIC w Hiratsuka Plant.
• 1992 - założenie SAS Rubber Company.
• 1993 - wyjaśnienie określonych, standardowych działań, związanych z ochroną środowiska i opracowanie planu działań w zakresie ochrony środowiska. / Bezpieczny system ogumienia i opony przyjazne dla środowiska wystawione na 30 Tokyo Motor Show w oparciu o temat przewodni: “Zaawansowany system samochodowy Yokohama”.
• 1994 - założenie PRGR Co. Ltd.
• 1996 - Yokohama Aeroquip staje się spółką zależną, w całości należącą do Yokohama Arise Co., Ltd. / Założenie firmy zajmującej się sprzedażą opon i akcesoriów do samochodów kempingowych. / Nazwa Yokohama Aeroquip zostaje zmieniona na Yokohama Hydex Company. / Założenie w Tajlandii Yokohama Rubber (Thailand) Co., Ltd. - firmy produkującej uszczelnienia do przednich szyb i montującej przewody hydrauliczne. / Hiratsuka Tire Plant uzyskuje certyfikat ISO 9001.
• 1997 - budowa nowej fabryki, produkującej uszczelnienia do szyb przednich w Kentucky, USA. / Ukończenie budowy nowej fabryki na terenie Ibaraki Plant, produkującej materiały uszczelniające. / Założenie nowych firm produkujących i sprzedających opony w Wietnamie.
• 1998 - Mishima Plant uzyskuje certyfikat ISO 14001. / Czynione są starania mające na celu uzyskanie certyfikatów we wszystkich fabrykach do końca 1999 roku. / Shinshiro Plant i Hiratsuka Tire Plant otrzymują TPM Excellence Award.
• 1999 - fabryka Mie Plant uzyskuje certyfikat ISO 14001. / Czynione są starania, mające na celu uzyskanie certyfikatów we wszystkich fabrykach do lipca tego samego roku. / Yokohama Tire Philippines, Inc. uzyskuje certyfikat ISO 9002 rok po rozpoczęciu działalności. / Yokohama Hydex Company uzyskuje certyfikat QS 9000, system jakości dla “wielkiej trójki” producentów samochodów Stanów Zjednoczonych oraz certyfikat ISO 19001. / ISO 14001 uzyskane we wszystkich fabrykach w kraju. / Założenie fundacji stypendialnej w Yokohama Tire Philippines, Inc.
• 2000 - Yokohama Rubber (Thailand) Co., Ltd. uzyskuje certyfikaty QS 9000 i ISO 9002. / Funkcje sprzedaży, projektowania i rozwoju w zakresie węży i złączek przeniesione na Firmę Yokohama Hydex. / YH AMERICA Inc. uzyskuje QS 9000. / Yokohama Tire Philippines, Inc. uzyskuje ISO 14001.
• 2001 - Yokohama Rubber Co, Ltd. oraz Continental AG zawiązują strategiczne partnerstwo. / Rozpoczęcie działań pod nazwą "Zero Emisji", mających na celu ograniczenie ilości odpadów przemysłowych w miejscach ich składowania. / Dwa obiekty należące do Yokohama Hydex Company, oddział Hiratsuka i Nagano Plant uzyskują certyfikat ISO 14001.
• 2002 - opracowanie Grand Design - długofalowej strategii biznesowej. / YH AMERICA Inc. uzyskuje certyfikat ISO 14001.
• 2003 - Yokohama Rubber (Thailand) Co., Ltd. uzyskuje ISO 14001. / Cztery zakłady produkcyjne w kraju osiągają zerową emisję. / Yokohama Rubber planuje stworzyć bazę produkcji ciężarowych/autobusowych opon radialnych w Tajlandii - początek przedsięwzięcia zaplanowany na kwiecień 2005.
• 2004 - nowa belgijska firma sprzedająca opony, założona przez Yokohama Rubber, ma rozpocząć pracę w tym roku. / Yokohama Rubber planuje utworzenie nowej firmy, produkującej i sprzedającej uszczelnienie do samochodów osobowych w Chinach. / Yokohama Rubber planuje stworzenie zintegrowanego przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją/montażem/sprzedażą węży poprzez wchłonięcie Yokohama Hyde. / Zmiany personalne w Zarządzie firmy. / Yokohama Rubber planuje stworzyć filię w Chinach zajmującą się montażem i sprzedażą węży wysokociśnieniowych.
• 2005 - Yokohama Rubber tworzy całkowicie zależną filię zajmującą się sprzedażą opon w Korei. / Yokohama tworzy firmę zajmującą się sprzedażą opon w Rosji. / Europejski oddział Yokohamy ma stać się zamorską filią koordynującą sprzedaż w Europie. / Yokohama Rubber planuje budowę fabryki w Tajlandii, która miałaby produkować opony do samochodów osobowych i lekkich ciężarówek. / Filia Yokohamy oficjalnie otwiera tajlandzką fabrykę opon ciężarowych i autobusowych. / Spółka joint venture ma produkować i sprzedawać taśmociągi w Chinach. / Nowa firma ma kontrolować operacje biznesowe i działalność oponiarską w Chinach.
• 2006 - Hangzhou Yokohama Tire, należąca do Yokohama Rubber, zabezpiecza w Chinach bazę produkcji i sprzedaży opon radialnych do samochodów osobowych, działającą zgodnie z ISO 14001. / Yokohama Rubber ogłasza nowy plan zarządzania: Grand Design 100. / Yokohama Rubber planuje wzmocnienie europejskiej sprzedaży opon ciężarowych i autobusowych poprzez nawiązanie współpracy z wiodącą firmą bieżnikującą opony. / Yokohama Rubber planuje stworzyć filię w Indiach. / Korekta prognoz na pierwszą połowę roku obrachunkowego 2007...